ul. Bożego Ciała 26, 31-059 Kraków, tel. (+48) 12-430-59-95

Parafia Bożego Ciała w Krakowie

Bł. Stanisław Kazimierczyk Troska o biednych

"Tyś Orędownikiem w niebie * Biednych chorych i strapionych
Miej nas zawsze w swej opiece * Wspieraj w ciężkiej życia doli;
Święty Ojcze Stanisławie Wspieraj nas w potrzebie." 

 

Troska o chorych i biednych

U bł. Stanisława widać troskę o chorych i biednych prawie że od samego początku. Wyniósł to zrozumienie i chęć niesienia pomocy już z domu rodzinnego. Jak wspomniano już w życiorysie bł. Stanisława, on po wstąpieniu do klasztoru wykazywał ogromną chęć służenia gościom łącznie z umywaniem ich nóg, następnie umiejętność w praniu, pomywaniu naczyń kuchennych, co też chętnie robił. Jako dobry syn, tę umiejętność wyniósł z domu rodzinnego i tego się nie wstydził. Widocznie rodzice starsi, potrzebowali tej opieki, ojciec w wieku podeszłym, podobnie i matka, niezbyt zdrowa, potrzebowała tej pomocy w utrzymaniu domu i prowadzeniu kuchni. On im służył pomocą i wyręczał w pracy jako jedynak (Łon. 3,8).
Porównując żywoty świętych i błogosławionych z tych czasów i wcześniejsze, takiego obrazu chęci spieszenia z pomocą swoim najbliższym i potem obcym, nie spotykamy. Wskazuje to, że biografowie bł. Stanisława pisząc o tych jego walorach nie korzystali z innych żywotów świętych czy błogosławionych ale mieli o nim do dyspozycji wiarygodne źródła.

Dalszą sprawę, którą należy podkreślić, że ten niesienie pomocy pomocy rodzicom swoim w utrzymaniu domu, aprowizacji i pielęgnacji, a więc najprostszych usług nie zrodził u Stanisława niechęci do tych usług, jak to się zdarza u młodych ludzi. Ta chęć spieszenia z pomocą potrzebującym i chorym pozostała u niego i to nie tylko w pierwszym okresie pobytu w klasztorze, ale i w starszym wieku. To wskazuje, że musiał ogromnie kochać rodziców swoich, że nabytego zwyczaju w domu, nie porzucił chociaż był już na odpowiedzialnym stanowisku.
Podają biografowie jego, że nawiedzał cele, w których przebywali chorzy. Umiał ich pocieszać, ale również i dbał o ich potrzeby codzienne (Bar. 11). Bliższych szczegółów kronikarz jak i biografowie jego nie podają.

Zaznaczono nadto, że miał zwyczaj nawiedzania chorych, osób świeckich a nawiedzając dbał o ich potrzeby tak duchowe jak i materialne. Umiał zwrócić uwagę na sens cierpienia „Chorych nawiedzaiąc pospolicie mówił: Potrzeba nam naymilszy przez wiele uciskow wniść do niebieskiego królestwa” ( Bar. 11,Łon. s.10).
W kronice klasztoru Bożego Ciała, w spisie zmarłych, (Bibl. Jag.rkps 3742, s.16a) zaznaczono, że w r. 1478 zmarł ks. Mikołaj aptekarz. Czyli w tym czasie już bł.Stanisław zajmował odpowiedzialne stanowiska. Stanisław umiejętność sporządzania leków prawdo-podobnie wyniósł już ze swego domu rodzinnego. Zaś od ks. Mikołaja lepiej poznał tajemnice sztuki lekarskiej, szczególnie gdy chodziło o stosowanie ziół. Potwierdzeniem tego mogą być dwie księgi lekarskie zachowane w archiwum klasztoru Bożego Ciała pochodzące z drugiej połowy XV w.. Pierwsza z nich wydana drukiem w 1480 r. omawiająca poszczególne objawy chorobowe. Patrząc na jej zewnętrzny wygląd widać, że była mało używana, karty są czyste, brak uwag od stosującego leki. Druga to herbarz, wydany w 1484 r. podający wykaz 150 rodzajów ziół i podaniem w jakich schorzeniach należy je stosować i jak. W tym herbarzu podano wygląd w kolorze czarnym każdego ziela, nazwę w języku łacińskim i niemieckim, a z boku ręcznie dopisano w języku polskim. Sam opis stosowania podany w języku łacińskim. Na marginesach poczynione są liczne ręczne uwagi, również na końcu. Wskazuje to, że książka ta była używana na codzień (ABC, B.C. 1340) .

Podają hagiografowie bł. Stanisława, że dla biednych furta zawsze była otwarta i tak bł. Stanisław jak i inni zakonnicy, porcje swoje ofiarowali biednym, którzy zbierali się przy furcie klasztornej w czasie posiłku (Bar. 12, Łon. 7). „Przeciw ubogim dziwnie litościwy nikim nigdy nie gardził”(Łon.10).
(Incipit regimen sanitatis salernitanum excellentissimum pro conservatione sanitatis totius humani generis perutilissimum, necnon a magistro Arnaldo de villa nova cathelano omnium medicorum viventium gemma utiliter ac secundum omnium antiquorum medico-rum doctrinam veraciter expositum noviter correctum ac emendatum per egregissimos artis peritissimos doctores montispessulani regentes anno MCCCC octuagesimo. praedicto loco actu moram trahentes, fol. 80).
(Herbarius Patavie impressus Anno domini et cetera LXXXVI, kart 150, nadto 18 i 8 (rękopiśmienne uwagi).